21.4.2026 / 19:00 часот
фоаје на НУЦКДрагана Лукан Николоски ја претвора секоја реченица во сцена, а секој лик во глас што ја бара својата вистина.
Нејзината проза и драмско писмо стојат помеѓу реалноста и поетското, каде секоја човечка слабост се претвора во сила, а секој момент на тишина станува најгласната реплика. Во нејзиниот свет, женските ликови не се создадени за да молчат – тие зборуваат, мислат, се спротивставуваат, љубат и се ослободуваат. Таа ја преиспитува патријархалната матрица низ интимата, покажувајќи дека тивката борба за слобода се води во секојдневните односи, во љубовта, во телото, во начинот на гледање и слушање.
Преку неа, театарот и книжевноста не се два света, туку заеднички простор на искреност, во кој зборот станува чин на отпор и нежност истовремено.